Paraşüt Hız Hesaplayıcı
Terminal iniş hızı, ters boyutlandırma, simülasyon ve belirsizlik analizi.
Başlamak için sistem kütlesini ve paraşüt çapını girin.
Sonuçlar burada görünecek
Soldan sistem kütlesi ve paraşüt çapını girin; diğer değerler varsayılanlarla hesaplanır. Ya da hazır bir örnek seçin.
Dinamik iniş simülasyonu
RK4 (dt = 0,01 s) ile m·dv/dt = m·g − ½ρ(h)v²CdA çözülür; ρ her adımda irtifaya göre ISA'dan alınır.
Aşağı yön pozitif. Paraşüt anında tam açık varsayılır.
Yerden yükseklik. Saha rakımına eklenerek ρ(h) hesaplanır.
Monte Carlo belirsizlik analizi
Kütle, Cd, ρ ve izdüşüm oranı normal dağılımla (1σ) değiştirilir; terminal hızın dağılımı çıkarılır. Hız limiti varsa aşma olasılığı hesaplanır.
100 – 1.000.000.
Aynı seed aynı sonucu verir.
Göreli standart sapma.
Göreli standart sapma.
Göreli standart sapma.
Göreli standart sapma.
Nasıl hesaplanıyor?
Kullanılan formüller ve her adımın nedeni.
Ağırlık = sürüklenme dengesi
m·g = ½ · ρ · v² · Cd · A → v = √( 2·m·g / (ρ·Cd·A) )
Paraşüt sabit hızla indiğinde ivme sıfırdır: aşağı çeken ağırlık, yukarı iten aerodinamik sürüklenmeye eşittir. Bu eşitlikten terminal hız çıkar. Kütle büyüdükçe hız artar; ρ, Cd veya alan büyüdükçe azalır.
Hava yoğunluğu rakımla neden düşer? (ISA)
T = 288,15 + ΔT − 0,0065·h p = 101325·(1 − 2,25577·10⁻⁵·h)^5,25588 ρ = p / (287,05·T)
Yükseldikçe üstteki hava kolonu hafifler, basınç düşer ve hava seyrelir. Daha az yoğun hava aynı hızda daha az sürükleme üretir; bu yüzden yüksek rakımlı sahada paraşüt daha hızlı iner. Formül troposfer (0–11 km) için geçerlidir; ΔT sıcak/soğuk günü temsil eder.
Etkin alan ve izdüşüm oranı
A = π · (k·d / 2)² CdA = Cd · A (k = izdüşüm çapı / nominal çap)
Şişmiş paraşüt düz serilmiş halinden daha dar bir daire oluşturur. Nominal çap yerine gerçek izdüşüm çapı kullanılmazsa alan olduğundan büyük sayılır ve hız düşük çıkar. Cd değeri nominal alana göre verilmişse k = 1 bırakın; izdüşüm alanına göre verilmişse gerçek oranı girin ve ikisini karıştırmayın.
Tepe deliği neden alandan düşülmüyor?
A = π·(k·d/2)² (delik çıkarılmaz)
Tepe deliğinin etkisi (hava çıkışı, kararlılık) ölçülmüş Cd değerinin içine zaten gömülüdür. Alandan bir de düşersek aynı etkiyi iki kez saymış oluruz. Bu yüzden delik yalnızca bilgi/uyarı amaçlıdır ve kullandığınız Cd'nin aynı geometriye ait olması gerekir.
Ters boyutlandırma
d = (2/k) · √( 2·m·g / (π·ρ·Cd·v²_hedef) )
Terminal hız formülü alan için çözülür, alandan da nominal çap bulunur. Sonuç, hedef hız için gereken minimum nominal çaptır; mevcut çapla farkı da gösterilir.
Enerji ve eşdeğer düşme yüksekliği
E = ½·m·v² h_eq = v² / (2·g)
İniş enerjisi gövdenin hasar riskini belirler. Eşdeğer düşme yüksekliği, aynı hıza serbest düşüşle kaç metrede ulaşılacağını söyler.
Dinamik simülasyon (RK4)
dh/dt = −v dv/dt = g − ρ(h)·v²·CdA / (2·m)
Dördüncü mertebe Runge–Kutta ile 0,01 s adımlarla çözülür. ρ her adımda saha rakımı + irtifa için ISA'dan alınır. Paraşütün başlangıçta tam açık olduğu varsayılır; açılma şoku modellenmez.
Duyarlılık ve Monte Carlo
Δv% = (v(p·(1±0,1)) / v − 1)·100 p ~ N(p₀, (σ·p₀)²)
Duyarlılık tablosu hangi girdideki belirsizliğin hıza en çok yansıdığını gösterir (v ∝ m^½, d⁻¹, Cd^−½, ρ^−½). Monte Carlo ise girdileri seed'li rastgele sayılarla (mulberry32 + Box–Muller) birlikte değiştirip çıkış dağılımını ve limit aşma olasılığını verir.
Çoklu karşılaştırma
Her satır için terminal hız, enerji ve yoğunluk. g (9,807), ΔT (0,0 K) ve izdüşüm oranı (1,00) hesaplayıcı sekmesinden alınır.
| İsim | m [kg] | d [m] | Cd | h [m] | v [m/s] | E [J] | ρ [kg/m³] | Sil |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 19,16 | 2.642,0 | 1,2250 | ||||||
| 12,70 | 326,5 | 1,2250 | ||||||
| 7,90 | 439,8 | 1,2250 |
Sütunlar: isim, m, d, Cd, h (Cd ve h isteğe bağlı). Ondalık virgül kullanıyorsanız ayraç olarak ; veya sekme kullanın.